از کدوم خاطره برگشتی به من

که دوباره از تو رویایی شدم

همه دنیا نمی دیدن منو

من کنار تو تماشایی شدم

از کدوم پنجره می تابی به شهر

که شبونه با تو خلوت می کنم

من خدا رو هر شب این ثانیه ها

به تماشای تو دعوت می کنم

تو هوایی که برای یک نفس

خودم از تو جدا نمی کنم

تو برای من خود غرورمی

من غرورم رها نمی کنم

تا به اعجاز تو تکیه می کنم

شکل آغوش تو می گیره تنم

اون کسی که پیش چشم یک جهان

به رسالت تو تن میده منم

 

هیچگاه ادعای خاص بودن نکردم

اما

خاص بودن عشق تو مرا هم خاص کرد


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩۳/٦/۱٧ | ۳:٥۱ ‎ب.ظ | نویسنده : نیلوفر | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.