ما دو تا پرنده بودیم خونمون رو سقف ابرا

توی آسمون شادی بی خیال از فکر فردا

اما یک روز نمی دونم که ته افق چی دیدی

که گذشتی از من آسون تک و تنها پر کشیدی

توی این راه نرفته حالا من موندم و غم

تنم زخمی راهه یه دنیا درد و ماتم

رفیق آسمونی به کجا پر کشیدی

غم تنهایی رو تو چشمام ندیدی

با صدای غم گرفته توی تنهاییم می خونم

اگه رفتی از کنارم من به یاد تو می مونم

می دونی جدایی از تو برای من خیلی سخته

شب و روزم دیگه بی تو ساکت و تیره و سرده

تنم زخمی درده پروبالم شکسته

غم تلخ جدایی روی قلبم نشسته

رفیق نیمه راهم به کجا پر کشیدی


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : ۱۳٩٢/٦/۱ | ٧:۳٥ ‎ب.ظ | نویسنده : نیلوفر | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.